Infinitive: to flay
Participle: flayed
Gerund: flaying
| I | flay |
| thou | flay(e)st |
| he;she;it | flayeth; flays |
| we | flay |
| ye | flay |
| they | flay |
| I | flayed |
| thou | flayed(e)st |
| he;she;it | flayed |
| we | flayed |
| ye | flayed |
| they | flayed |
| I | flay |
| thou | flay |
| he;she;it | flay |
| we | flay |
| ye | flay |
| they | flay |
| I | flayed |
| thou | flayed(e)st |
| he;she;it | flayed |
| we | flayed |
| ye | flayed |
| they | flayed |
| thou | flay |
| ye | flay |
Notes: